آغازی بر هم افزایی
در فرهنگ کهن ایران هدیه نشانی بود از مهر پیوندی بود از دل و دعوتی برای ماندن در خاطر هم
چه سکه ای زرین چه اناری سرخ گلی خوشبو یا تحفه ای دیگر…
چه در نوروز چه در مهرگان جشن گلدان شب یلدا و یا حتی بی بهانه
همه برای آن بود که حضور یکدیگر را در خانه و دل هم به یادگار بگذاریم
هدیه دادن رسم باستانی ما برای بر جای گذاشتن نشانی از مهرمان در زندگی دیگری ست
امروز ما همچنان به این رسم و فاداریم
هدیه ما از جنس زمین است بخشی از خاک ما یادگاری از دل طبیعت
سنگ را از دل زمین به امانت گرفتیم تراشیدیم و آراستیم تا جلوه ای از مهر ما باشد در سرای شما
در دل این سنگ پیامی از پیوند ریشه ها و مهر ما نهفته است.
اکنون این نماد را در قامت یادمانی از برج آزادی ( برج شهیاد ( با افتخار پیشکش میکنیم به
دانشگاه تهران
این هدیه ایست برای پاسداشت دانایی برای ستایش خرد و خلاقیت
تا پلی باشد میان دانش و تجربه میان تفکر و تولید
ما بر این باوریم که صنعت بی پشتوانه ی علم بی ریشه میماند.
و علم اگر از تپش میدان عمل دور بماند بی اثر خواهد بود.
این دو تنها در پیوند با یکدیگر معنا مییابند و آینده بر شانه های همین هم افزایی استوار خواهد شد.
و این نخستین فصل از داستانی ست که با هم خواهیم نوشت
